Ранее беларусские власти уже распродавали имущество священника. Его старинные иконы ушли одному зарегистрированному участнику торгов, а земельный участок в Барановичском районе продать не удалось. Автомобили Околотовича также выставлялись на аукционы раньше.

Сам Околотович был приговорен к 11 годам колонии по обвинению в «измене государству». В ноябре 2025 года его освободили после «помилования», после чего он выехал в Рим.

Аб’яднанне было зарэгістравана ў Віцебску 8 студзеня 2001 года. Яго ўзначальваў (выконвае абавязкі біскупа) Кастусь Мардзвінцаў (на фота) — незалежны журналіст, грамадскі актывіст і сябра Беларускай асацыяцыі журналістаў, які зазнаваў адміністрацыйны пераслед і, паводле наяўнай інфармацыі, цяпер знаходзіцца за межамі Беларусі. Мардзвінцаў патлумачыў, што царква не адмаўлялася ад легальнага статусу, але яе супольнасці не змаглі выканаць новыя патрабаванні да колькасці заснавальнікаў, юрыдычных адрасоў і раскрыцця персанальных звестак вернікаў.

Структуру Мардзвінцава ўлады і раней фактычна ігнаравалі: на афіцыйныя міжканфесійныя мерапрыемствы ў якасці прадстаўніка лютэран запрашалі пастара Уладзіміра Татарнікава. Таму ліквідацыю аб’яднання можна разглядаць не толькі як вынік новых патрабаванняў, але і ў шырэйшым кантэксце пераследу іншадумцаў. Пры гэтым у Беларусі працягваюць існаваць іншыя лютэранскія супольнасці, якія не ўваходзілі ў структуру Мардзвінцава.

Епископ Пинский Антоний Демьянко выступил с открытым сообщением к верующим, в котором рассказал о ситуации. Главы других епархий в случае непродления разрешений польским священникам такого не делали, и верующие узнавали об этом только из неофициальных источников.

Епископ Демьянко сообщил, что Пинская епархия не получила от государственных властей согласования на дальнейшее служение в приходах ксендза Януша Пулита, который в течение 32 лет был пастырем приходов в Ружанах и Лысково.

Примечательно, что Ружаны — малая родина провластного бизнесмена Александра Зайцева, который также спонсировал обустройство местного костела. Ожидания, что он посодействует тому, чтобы священнику продлили разрешение, не оправдались. Либо эта попытка, если она была, не увенчалась успехом.

Епископ подчеркнул, что «Пинской епархии очень сложно, имея в распоряжении небольшое количество местных священников, обеспечить все приходские общины от Бреста до Гомеля регулярной пастырской опекой», и добавил, что «многолетний настоятель уезжает не по своей воле — это боль для всех нас».

В то же время, как узнала «Христианская визия», двое других польских священников, которые служат в Пинской епархии и период действий разрешений которых заканчивался, получили новые разрешения на ближайшие полгода.

Список может быть не полным. Часть священников из данного перечня уже покинули страну, некоторым разрешение было продлено, несколько священников еще ожидают пересмотра решения о запрете служения в Беларуси либо подали документы на получение беларусского гражданства. Это даст возможность осуществлять религиозную деятельность без обязательного согласования с Уполномоченным по делам религий и национальностей.

Пинская епархия:

Ксендз Адам Страчинский, который на протяжении 11 лет был пастырем в Ивацевичах, Косово и Вольке.
Ксендз Павел Кручек, который 13 лет служил в Иванове, Дрогичине и Бездеже.

Витебская епархия:

Ксендз Станислав Мжиглуд, сальваторианец, который уже много лет является настоятелем прихода в Браславе, епархиального санктуария Божьей Матери Владычицы Озер.
Ксендз Зенон Щонхор. В последнее время он был викарием прихода Рождества Пресвятой Девы Марии в Видзах Браславского района.
Отец Вальдемар Куява, викарий прихода Непорочного Зачатия Пресвятой Девы Марии в Удело Глубокского района.

Минско-Могилевская архиепархия:

Отец Собеслав Томала. Большую часть своей священнической жизни он служит в Беларуси, свыше 25 лет – в Солигорске, где он строил храм.
Отец Лех Баханэк, многолетний настоятель прихода святого Алексея в Ивенце.
Ксендз Марьян Шершень, был деканом Столбцовским и настоятелем прихода в Налибоках.
Ксендз Богуслав Маджеевский, декан Мядельского деканата, настоятель прихода в Свире.
Отец Павел Лелито, настоятель прихода в Нарочи.
Брат Войцех Врублевский, монах-капуцин, который долгое время служил в Докшицах, а затем – в Молодечно.
Отец Роман Шульц, который с 2012 года служил администратором прихода святой Ядвиги и святого Камизира в Могилеве.

Гродненская епархия:

Ксендз Збигнев Драгула из ордена михалитов, который в последнее время служил в Старых Василишках Щучинского района, а всего служению в Беларуси отдал 27 лет.
Отец Анджей Щупал, директор отдела католического образования и воспитания Гродненской курии, преподаватель высшей духовной семинарии, настоятель прихода Новая Руда.
Ксендз Цезарий Мих, настоятель прихода в Скиделе
Ксендз Казимир Мурава SDB, бывший директор салезианской общины в Сморгони.

Раней аб лісце да кіраўніка беларускай дзяржавы стала вядома пасля адмовы ў дазволе на рэлігійную дзейнасць для айца Рамана Шульца, які служыў у Магілёве, і яшчэ некалькіх святароў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі. Тады паведамлялася, што просьбу адносна іх скіраваў да Лукашэнкі арцыбіскуп Юзаф Станеўскі.

Цяпер «ХВ» даведалася, што аналагічнае прашэнне было пададзена і адносна святароў Гродзенскай дыяцэзіі, якія таксама не атрымалі ўзгадненне ад апарата Ўпаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцяў.

Вядома пра мінімум чатырох святароў з Гродзеншчыны. Гэта ксёндз Збігнеў Драгула з ордэна міхалітаў, які апошнім часам служыў у Старых Васілішках Шчучынскага раёна, а ўсяго служэнню ў Беларусі аддаў 27 гадоў.

Таксама гэта айцец Анджэй Шчупал, дырэктар аддзела каталіцкай адукацыі і выхавання Гродзенскай курыі, выкладчык вышэйшай духоўнай семінарыі, пробашч парафіі Новая Руда.

У лютым 2026 года айца Шчупалу ўрачыста віншавалі з 70-годдзем. Мясцовая раёнка тады паведамляла, што гэты польскі святар «больш за палову свайго жыцця аддаў служэнню ў храмах Парэцкага сельсавета».

Ад імя ўладаў яму ўручалі Ганаровую грамату, падзячны ліст, падарункі і кветкі (на фота). «Шмат добрых і шчырых слоў прагучала і ад вернікаў, якія прыйшлі падзяліць радасць урачыстасці з юбілярам», – адзначала газета.

Яшчэ ў спісе – ксёндз Цэзарый Міх, пробашч парафіі ў Скідзелі, і былы дырэктар салезіянскай супольнасці ў Смаргоні ксёндз Казімір Мурава SDB.

Вядома, што некаторыя святары ўжо выехалі з Беларусі ў Польшчу, а іншыя працягваюць чакаць магчымай рэакцыі Лукашэнкі ці яго адміністрацыі.

Пры храме працавала бібліятэка з 300–400 кнігамі. Звычайныя зняволеныя маглі карыстацца ёю штодня, а палітычныя — толькі падчас прыезду святара.

Пазней адміністрацыя дазволіла палітвязням трымаць толькі дзве кнігі, забараніла літаратуру на польскай і англійскай мовах, а затым нават слоўнікі. Увосень 2025 года свабодны доступ да царкоўнай бібліятэкі ўвогуле скасавалі.

У халодным ШІЗА шклоўскай калоніі Сяргей перажыў містычны досвед. У поўнай роспачы ён адчуў чыюсьці прысутнасць і пачуў голас, падобны да голасу дзядулі: «Калі нехта са мной размаўляе, значыць, я патрэбен гэтаму свету. Так я і выжыў там».

У магілёўскай калоніі яго падтрымлівалі Біблія, кніга «Айцец Арсеній» і сустрэчы са святаром Мікалаем — «чалавекам з чыстай душой», якому палітвязні давяралі. Іванцоў змог двойчы прычасціцца, а псіхіятрыню і фельчара, якія па-чалавечы дапамагалі палітычным вязням, ён дагэтуль згадвае ў сваіх малітвах.

«Тэхналогія» спецыялізавалася найперш на беларускамоўнай літаратуры і выдавала ў тым ліку кнігі хрысціянскай тэматыкі. Сярод іх — сабраная пад адной вокладкай «Біблія» Францішка Скарыны з тэкстамі яго выданняў 1517–1525 гадоў, «Дзённікі» блаславёнага каталіцкага святара Міхала Сапоцькі — заснавальніка Кангрэгацыі Сясцёр Міласэрнасці Ісуса Хрыста і інш.

Ціск на «Тэхналогію» працягваецца ўжо не першы месяц. У лютым 2026 года выдавецтва паведаміла пра прыпыненне працы, а ў сакавіку КДБ назваў Вацлава Багдановіча сярод людзей, нібыта звязаных з «экстрэмісцкім фарміраваннем» — «кааліцыяй выдавецтваў». Цяпер «экстрэмісцкай арганізацыяй» прызналі ўжо і само выдавецтва.

В последнее время Gość Niedzielny публиковал ряд материалов о Беларуси. Среди них — интервью с Алесем Беляцким и Анджеем Почобутом, статьи о положении режима Лукашенко и материалы о выдворении польских католических священников из Беларуси.

Ранее «Христианская визия» уже рассказывала об интервью с Беляцким, отдельно обратив внимание на его слова о положении религиозных общин в Беларуси. Он, в частности, говорил о высылке польских священников, нехватке духовенства и давлении на Католическую церковь в стране.