Аляксандра Данілевіча затрымалі 20 мая 2022 года пасля таго, як ён падпісаў антываенны зварот беларускіх адвакатаў і юрыстаў супраць вайны ва Украіне. Сваё рашэнне ён тлумачыў верай у Бога і жаданнем выконваць Божыя запаведзі. Пасля гэтага ў яго пачаліся праблемы ў адвакатуры, а таксама яго звольнілі з БДУ, дзе ён больш за 20 гадоў выкладаў на факультэце міжнародных адносін.

У красавіку 2023 года Мінскі гарадскі суд асудзіў Данілевіча да 10 гадоў калоніі паводле артыкула аб «закліках да санкцый». Пасля апеляцыі тэрмін скарацілі да 6 гадоў.

У вершы гучалі словы пра досвед турмы, беларускую прысутнасць у эміграцыі, рэпрэсіі супраць культуры і надзею на перамогу. Сярод іншых тэмаў Севярынец узгадаў і пераслед вернікаў: арышт ксяндза з Пружанаў і ціск на парафіянаў у Брэсце.

На гэта ён прапанаваў адказваць не страхам, а супольнай малітвай па-беларуску: «Дружна прыйдзем маліцца на мове».

Мяркуючы па адкрытай старонцы, Дзмітро Кароль — украінец з Адэсы, хрысціянін, выпускнік Украінскага каталіцкага ўніверсітэта. Ён мае выразна ўкраінскую нацыянальную пазіцыю і, сярод іншага, ладзіў у Адэсе малітоўныя акцыі.

Гэта ўжо другі дадатковы прысуд Будаю па артыкуле 411 Крымінальнага кодэкса. Раней, у 2024 годзе, такую ж справу супраць яго завялі ў калоніі №2 у Бабруйску і дадалі яшчэ 2 гады зняволення. Цяпер Андрэя перавялі ў калонію №11 у Ваўкавыску.

Першапачаткова ў 2022 годзе Мінскі гарадскі суд асудзіў Будая да 15 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму і вялікага штрафу па палітычна матываванай справе. Пасля двух новых прысудаў агульны тэрмін зняволення верніка павялічыўся ўжо да 18,5 гадоў.

Блытаніна ўзнікла праз канал «Культура». Раней ён рэтрансляваў ранішнія праграмы першага канала: спачатку праваслаўнае «Духоўнае слова», потым навіны, а пасля — каталіцкую Імшу. Цяпер праваслаўная перадача на «Культуры» засталася, але замест Імшы ў гэты час гучыць класічная музыка.

З-за гэтага частка вернікаў, асабліва старэйшага ўзросту, магла чакаць трансляцыю на звыклай хвалі і не пачуць яе. Katolik.life прынёс прабачэнні за ранейшую памылковую інфармацыю і выказаў надзею, што Імша не толькі застанецца на першым канале, але і вернецца ў эфір «Культуры», каб вернікам было прасцей яе знайсці.

Як пішуць праваабаронцы, мясцовыя ўлады патэлефанавалі святару ў чацвер, 9 ліпеня, і сказалі прыехаць у сельсавет. Калі ксёндз прыехаў туды на 17-ю гадзіну, там яго чакалі міліцыянты. Святар быў затрыманы, а рукі яму нават зашчапілі кайданкамі. Святара павезлі ў пастарунак, а машына яго засталася стаяць пры сельсавеце.

На наступны дзень, у пятніцу 10 ліпеня, Грыцко асудзілі да арышту на 15 сутак – але па якому артыкулу, невядома.

Пры гэтым у парафіі касцёла не мелі інфармацыі пра тое, што трансляцыя Імшы не вядзецца. Парафіяне назіралі, як дзеля эфіру гэтую службу праводзяць літаральна па секундамеры – спецыяльна для таго, каб укласціся ў адведзены на радыё час. Атрымліваецца, парафію не папярэдзілі пра тое, што трансляцыя спыненая.

Парафіяне паспрабавалі атрымаць тлумачэнне ад канала, але пакуль безвынікова. Вернікі спадзяюцца, што прычыны прыпынення трансляцыі былі тэхнічнымі і што яна адновіцца.

Выданне нагадвае, на Беларускім радыё Імша транслюецца апошнія пяць гадоў пасля аднаўлення перадачы ў 2021 годзе, калі на адрас уладаў і кіраўніцтва БелТРК звярнуўся тагачасны Апостальскі адміністратар Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, біскуп Казімір Велікаселец.

Нядаўна праваабарончыя арганізацыі ўключылі Быстрова ў спіс ужо вызваленых людзей, чый пераслед яны лічаць палітычна матываваным, і патрабуюць іх рэабілітацыі. Як раней стала вядома, у красавіку 2026 года святара асудзілі па «справе Гаюна» да «хатняй хіміі» і вызвалілі ў зале суда.

Віталь Быстроў і раней сутыкаўся з пераследам пасля 2020 года: яго затрымлівалі, арыштоўвалі на 10 сутак, а ціск на грэка-каталіцкую парафію ў Івацэвічах стаў адной з прычын, чаму яна не змагла прайсці перарэгістрацыю і падала заяву аб ліквідацыі.

У размове пра польскіх ксяндзоў, якім не працягваюць дазволы на пражыванне і служэнне ў Беларусі, Бяляцкі адзначыў, што гэтая практыка стварае сур’ёзныя праблемы для рэлігійнага жыцця краіны. 

«Наступствы гэтай палітыкі вельмі негатыўныя. Паглыбіўся недахоп духавенства. Ужо цяпер святары вымушаныя апекавацца некалькімі парафіямі адначасова».

Праваабаронца нагадаў, што сітуацыю ўскладняе тое, што з 2020 года частка беларускіх святароў таксама была вымушаная пакінуць краіну і не можа працягваць служэнне на радзіме.

На пытанне пра ксяндза Анатоля Парахневіча, які быў затрыманы ў сакавіку гэтага года і за кратамі перажыў інсульт, Бяляцкі адказаў, што святар застаецца ў ізаляцыі ад знешняга свету.

«Ніякай сувязі з ім няма. Дакладная інфармацыя даступная толькі адвакату, але той нічога не паведамляе, бо баіцца страціць ліцэнзію і падвергнуцца рэпрэсіям. Адсутнасць блізкіх сваякоў у ксяндза яшчэ больш паглыбляе ізаляцыю. Карэспандэнцыя і доступ да інфармацыі практычна заблакаваныя».

Бяляцкі таксама пракаментаваў абавязак паўторнай рэгістрацыі рэлігійных арганізацый, якая распачалася ў 2024 годдзе. 

«Улады выкарыстоўваюць гэты закон, каб аказваць ціск на ўсе рэлігійныя супольнасці і прымушаць іх да лаяльнасці рэжыму».

Паводле праваабаронцы, найбольш ад перарэгістрацыі пацярпелі пратэстанцкія супольнасці, аднак яна закранула таксама католікаў лацінскага абраду і грэка-католікаў. З 16 грэка-каталіцкіх парафій у Беларусі ўжо закрыты чатыры, а працэс перарэгістрацыі працягваецца.