Это беседа состоялась в рамках встречи папы с иезуитами, несущими служение в постсоветском регионе. Папа и священники-иезуиты участвуют в VII Съезде лидеров мировых и традиционных религий, проходящего в Казахстане.

Священник Виктор Жук SJ был задержан в Витебске 8 декабря 2020 г. вместе с греко-католическим священником Алексеем Воронко и их другом верующим Алексеем Коряковым. 9 декабря состоялся суд по ст. 23.34 КоАП, но дело было отправлено на доработку. На повторном суде, который состоялся накануне Рождества 24 декабря, судья Михаил Юрченко вынес всем троим предупреждение. Поддержать их тогда пришли около сорока человек, в том числе епископ Олег Буткевич.

Виктор Жук SJ не только сам подвергся гонениям, но и призывал писать письма политзаключенным, которых преследует белорусский режим.

Фото: Antonio Spadaro SJ

кс. Вячаслаў Барок (Расоны) — 10 содняў
кс. Віктар Жук SJ (Віцебск) — 1 содні
свят. Аляксей Варанко (Віцебск) — 1 содні
кс. Аляксандр Баран (Лынтупы) — 8 содняў
кс. Андрэй Вашчук SDS (Віцебск) — 15 содняў

Ксёндз Вячаслаў падсумаваў:

Віцебская вобласць лідзіруе па паказчыках затрыманых ксяндзоў. Вернікі могуць ганарыцца.

Але ж вось, яшчэ ніводзін біскуп не сядзеў. Святары відавочна абганяюць біскупаў у даванні сведчання веры.

“Гэта значыць, што Таварыства мяне канчаткова прымае ў свае шэрагі пасля доўгага перыяду фармацыі і выпрабаванняў. Калі не можаце фізічна прысутнічаць на гэтай падзеі, прашу вашых малітваў“, — напісаў ён на сваёй старонцы.

Нагадаем, што а. Віктара затрымлівалі ў снежні 2020 г. за малітву пад бел-чырвона-белым сцягам у Віцебску. Тады святару было вынесена папярэджанне. На паседжанні прысутнічаў біскуп Алег Буткевіч, кс. Вячаслаў Барок і іншыя святары і вернікі.

Цікава, што праз поўгады, за дзень да афіцыйнага дня завяршэння будаўніцтва храма ў Віцебску ў якім служыць а. Жук, “невядомыя асобы праніклі ў будынак, паабразалі і скралі правады электраправодкі і акустычнай сістэмы”. Пасля гэтага выпадку езуітам прыйшлося ізноў пракладаць электраправодку і правады акустычнай сістэмы святыні.

Таксама ў адным з допісаў езуіт прыгадваў, што піша лісты палітвязням. Святар заахвочваў маліцца за іх і таксама пісаць.

Св. Імша падчас якой а. Віктар Жук складзе манаскія абяцанні адбудзецца 10-га ліпеня ў 10.00 у касцёле св. Ігнацыя ў Віцебску (вул. Генерала Іваноўскага 5).

Сэрца баліць за гэтых жанчын-мацярэй… Яны не маюць нават Бібліі і малітоўнікаў, не кажучы пра шанец убачыць жывога каталіцкага святара. Яны просяць аб малітве, і я прашу вас далучыцца да малітвы за іх. Дзеля іх нельга спыняцца. “…бо я быў у вязніцы і вы (не) адведалі Мяне…” Давайце пісаць лісты зняволеным!»

Ужо з самай раніцы ў Росіцу сталі прыбываць пілігрымы. Нягледзячы на пандэмію, тут сабралася больш за сотню вернікаў з розных мясцін Беларусі.

У 11 гадзін распачалася адарацыя Найсвяцейшага Сакраманту. Таксама ў гэты час усе жадаючыя маглі прыступіць да сакраманту споведзі.

Святая Імша распачалася а 12-й гадзіне. Цэлебраваў яе біскуп Віцебскі Алег Буткевіч. На яе пачатку ўсіх пілігрымаў прывіталі кусташ Санктуарыя ў Росіцы айцец марыянін Аляксандр Жарнасек і біскуп Алег Буткевіч.

Іерарх адзначыў, што гэты касцёл з’яўляецца сведкам трагічных падзей, што адбыліся тут 78 гадоў таму. Тыя падзеі – вынік таго, да чаго можа прывесці нянавісць у людскіх сэрцах. Таму зараз наша грамадства як ніколі патрабуе супакою і перамен.

Гэту тэму ардынарый развіў і ў сваёй гаміліі. Ён спыніўся на адказах на пытанні: у каго мы верым?, хто паслаў Хрыста?

Мы павінны верыць у Бога і быць Яму паслухмянымі. Бо калі людзі пачынаюць лічыць сябе вышэй за Бога, тады і здараюцца розныя трагедыі. Прыклад гэтаму – дзве таталітарныя ідэалогіі, што існавалі ў ХХ стагоддзі: нацызм і камунізм. Мы і зараз не можам да канца пераадолець іх наступствы.

Спыніўся біскуп і на значэнні псальма, што спяваўся падчас Літургіі: “Хто ў слязах сее, жаць будзе ў радасці”. Ён адзначыў, што галоўнае ў веры – служыць Богу і людзям: “І хай заступніцтва блаславёных Антонія і Юрыя нам у гэтым дапамагае”.

Пасля заканчэння святой Імшы пілігрымы разам са святарамі накіраваліся да месца мучаніцтва. На гэтым месцы іерарх таксама звярнуўся з кароткім словам да вернікаў.

“Мы знаходзімся ў супольнасці з тымі, хто адышоў з гэтага свету, – адзначыў біскуп Алег. – Таму наша малітва ёсць тым мостам, які яднае нас са светам збаўлення, які вядзе нас да неба”. Іерарх заклікаў усіх шанаваць чалавечае жыццё ад яго пачатку да натуральнай смерці.

Пасля гэтага адбылася кароткая малітва за тых, хто прыняў на гэтым месцы мучаніцкую смерць. Потым біскуп ушанаваў крыж, што ўстаноўлены ў памяць росіцкай трагедыі, затым святары, кансэкраваныя асобы і вернікі алучыліся да адарацыі. Каля крыжа вернікі пакінулі  шмат знічак як сімвал памяці аб росіцкіх мучаніках.

Пасля ўсе зноў накіраваліся ў храм. Закончылася ўрачыстасць у касцёле спевам гімна “Магутны Божа”.

Зміцер Лупач, тэкст
Леанід Юрык, фота

Catholic News

Маці Божая, будзь нам клапатліваю Маці і нястомнаю Заступніцай у гэты час вялікіх і небяспечных выклікаў!

Крыніца

Суд над імі распачаўся яшчэ 10-га снежня. Віктар Жук, Аляксей Варанко і Аляксей Каракоў тлумачылі суду, што 8-га верасня яны маліліся за беларусаў, сабраўшыся на сяброўскую сустрэчу каля гандлёвага цэнтру “Green”. У аднаго з іх быў ружанец, у другога, як напісана ў міліцэйскім пратаколе, – “бел-чырвона-белая палатніна”. Абодва святары і вернік тлумачылі суду, што гэта колеры Хрыста, вядомыя ва ўсім свеце. І што толькі беларуская міліцыя бачыць у гэтым колеравым спалучэнні крамолу. Прынамсі, адпаведным чынам зрэагаваў на ўбачанае міліцыянт Станіслаў Шэпелеў, які выступаў у судзе ў якасці сведкі: у той дзень ён не быў заняты па службе, але ўбачыў “бел-чырвона-белая палатніна” і тут жа паведаміў свайму кіраўніцтву, што стаў сведкам адміністрацыйнага правапарушэння. Падчас суду Шэпелеў зазначыў таксама, што працуе ў міліцыі ўсяго год, і што некалькі разоў браў удзел у затрыманнях віцяблянаў падчас акцый мірнага пратэсту.

Падтрымаць Віктара Жука, Аляксея Варанко і Аляксея Каракова прыйшлі некалькі дзясяткаў чалавек, у тым ліку Біскуп Віцебскі і яшчэ 5 духоўных асобаў. Аднак у судовую залю пусцілі толькі 8 чалавек: суддзя спаслаўся на небяспеку распаўсюду каронавірусу. І не пагадзіўся прыняць пункт гледжання адвакатак падсудных, якія прасілі скасаваць усе тры адміністрацыйныя справы праз адсутнасць складу правапарушэння – прысудзіў хоць і мінімальнае, але ўсё ж такі пакаранне.

Радыё Рацыя

Упрыгожаная ялінка, сямейная вігілійная вячэра і магчымасць наведаць літургію ў касцёле, нягледзячы на верагодныя праблемы ў школе ці на працы, як тое бывала за савецкім часам, – гэтыя ўспаміны заўсёды саграваюць сэрца. І таму цяпер, калі многія наракаюць на цяжкія часы, на неспрыяльную сітуацыю ў грамадстве, ксёндз-біскуп Алег Буткевіч раіць не паддавацца скрусе:

– Нараканні на час – гэта прыкмета кожнай эпохі, бо няма ідэальнай пары ці ідэальнага часу. Але заўсёды ёсць нагода, каб знайсці штосьці добрае. Калі казаць пра святочную радасць, то гэта таксама пэўны высілак чалавека, каб заўважыць сутнасць таго, што цяпер перажываем, каб у сабе адкрыць прысутнасць не толькі цяжкасцяў і бедаў, але і таго дабра, якое прыносіць і дае чалавеку Бог. І для верніка заўсёднай крыніцай радасці з’яўляецца вера. Яна дае разуменне, што не толькі хлеб надзённы з’яўляецца мэтай жыцця, але і мэты духоўныя.

Сыходзячы год адзначыўся высокай грамадзянскай актыўнасцю пасля мінулых прэзідэнцкіх выбараў. Мы ведаем, што за грамадскія выступы шмат людзей пакаралі штрафамі, арыштамі і нават турэмнымі зняволеннямі. Сярод іх – пробашч парафіі святога Язафата Кунцэвіча ў Расонах ксёндз Вячаслаў Барок, які нядаўна адбыў 10-суткавы арышт за нібыта прапаганду нацысцкай сімволікі ў сацыяльных сетках. За пікетаванне – за парушэнне адміністрацыйнага артыкула 23.34 – былі затрыманыя віцебскія святары – ксёндз Віктар і грэка-каталіцкі святар айцец Аляксей… Падчас абмеркаванняў такіх навінаў у людзей часам паўстаюць пытанні, ці можа святар выказваць сваю грамадзянскую пазіцыю, ці ягоная задача выключна працаваць у храме, з паствай. Разважаючы над гэтым, біскуп Алег Буткевіч зазначае:

– Тое, што святар павінен працаваць у храме, павінен працаваць з паствай – гэта бясспрэчна. З іншага боку, святар застаецца грамадзянінам сваёй краіны. І ён нязменна застаецца прадстаўніком Касцёла, а Касцёл заўсёды бароніць годнасць чалавека, бароніць ягонае жыццё. Робіць гэта ў шырэйшым, глабальным сэнсе. І выказванні святароў на гэтую тэму – гэта іх абавязак звяртаць увагу на недасканаласці ў нашым грамадстве. Безумоўна, трэба зважаць на тое, што Касцёл – гэта не палітычная партыя, ён не можа выступаць як палітычная сіла. Але ён заўсёды на абароне правоў чалавека, ягонай годнасці і ягонага жыцця.

У сваіх калядных пажаданнях біскуп Алег Буткевіч яшчэ раз падкрэслівае значнасць духоўнасці і веры як падмуркаў дасягнення справядлівасці і свабоды. І зычыць беларусам здароўя, поспехаў і Божага бласлаўлення.

racyja.com

Прашу аб малітве за нашых святароў. Ксяндза Віктара Жука і айца Аляксея Варанко. “І святло ў цемры свеціць, і цемра не агарнула яго” (Ян 1,5) У вігілію Раства Хрыстовага адбудзецца суд над гэтымі Божымі слугамі. Наша малітва дапаможа ім вытрываць у гэтым выпрабаванні, якое Бог даў ім у гэтым часе. Мы павінны праявіць з імі нашу салідарнасць і паказаць нашу падтрымку. У гэтым праяўляецца наша высакароднасць і сапраўдная ЧАЛАВЕЧНАСЦЬ. Молімся за нашых братоў у веры і за нашых пастыраў…

Ксёндз Віктар Жук SJ:

Дата слушания перенесена на 24 декабря, 9 часов утра по минскому времени (так бывает из-за организационных вопросов). Осознавая, сколько людей поддерживают меня молитвами, у меня уж точно не будет причин сомневаться в том, что каким бы ни было решение судьи, это будет святая воля Бога (т.е. помня, что Бог не желает, чтобы с Его детьми происходили плохие вещи, но позволяет им происходить для нашего еще большего блага). Еще раз спасибо вам всем, Свет да воссияет во тьме!

The date of the hearing was changed to Dec. 24, 9 am Minsk time (it’s just an issue of their planning). Realizing how many people support me with prayers, I will have no reason to doubt that whatever the decision of the judge will be, it will be God’s holy will (well, remembering that God does not will that bad things happen to God’s children, but God lets them happen for our even greater good). Thank you again, may the Light shine in the darkness!