Поводом стал визит в Минск американского проповедника Франклина Грэма и майский «Фестиваль надежды», который власти разрешили на фоне диалога с США. Тогда же стало известно, что около 10% протестантских общин «куда-то исчезли» — часть могла закрыться по демографическим причинам, часть, по словам Василевич, не пережило давление.

Северинец связывает это давление с тем, что власти годами воспринимали протестантов как «американскую церковь». По его мнению, послабления возможны только ситуативно: когда Минску нужен диалог с США, для протестантов «открываются окна», но при ухудшении отношений давление может вернуться.

В новом релизе милиция сообщает, что сотрудники Поставского РОВД задержали 52-летнего гражданина Литвы. Он приехал в Беларусь, купил дом и через интернет-мессенджер призывал посещать старообрядческие богослужения.

Милиция утверждает, что мужчина не имел разрешение райисполкома на проведение массовых религиозных мероприятий. Поэтому ему угрожают высылкой из страны «за нарушение порядка организации или проведения массовых мероприятий».

Приложенный ролик милиция назвала «2026_06_03_Комментарий_Сектанты_витебск_тг», а иностранного духовника «лжесвященником».

По версии властей, община не была зарегистрирована, а иностранец не имел права проводить богослужения в Беларуси. Также районка пишет, что при попытке регистрации общины рабочая группа райисполкома якобы выявила фальсификации: собрания не проводились, людей вводили в заблуждение при сборе подписей, а часть граждан внесли в списки учредителей без их ведома.

Кукляны — исторический центр старообрядчества на Витебщине. Там сохранился деревянный старообрядческий храм Успения Пресвятой Богородицы, построенный в первой половине XIX века.

На аўдыенцыі Бяляцкага суправаджала ягоная жонка Наталля Пінчук. Падчас сустрэчы праваабаронца не толькі асабіста размаўляў з Панціфікам, але і перадаў яму пісьмовы зварот.

Гэтая сустрэча рыхтавалася ўжо некалькі месяцаў. Яшчэ ў красавіку 2026 года, як паведамляла OSV News, было вядома, што Папа Леў XIV выказаў жаданне сустрэцца з беларускім нобелеўскім лаўрэатам, аднак канкрэтная дата заставалася няпэўнай. Сам Бяляцкі тады яшчэ праходзіў лячэнне пасля чатырох з паловай гадоў зняволення, і магчымасць здзейсніць паездку ў Рым з’явілася толькі цяпер.

У пасланні Бяляцкі апісвае сітуацыю з правамі чалавека і свабодай веравызнання ў Беларусі. Ён нагадвае, што ў краіне сёння знаходзіцца каля тысячы палітычных вязняў — сярод іх жанчыны і пажылыя людзі, хворыя і інваліды, шматдзетныя бацькі. Асобна праваабаронца піша пра пераслед вернікаў і святароў розных канфесій — каталіцкіх, праваслаўных і пратэстанцкіх. Ён узгадвае айца Анатоля Парахневіча, арыштаванага ў сакавіку 2026 года, які перанёс інфаркт у зняволенні, але працягвае ўтрымлівацца за кратамі. 

Бяляцкі выказвае ўдзячнасць Святому Пасаду за вызваленне святароў Генрыха Акалатовіча і Анджэя Юхневічаў лістападзе 2025 года, аднак заўважае, што пераслед не спыніўся — святары не могуць вярнуцца ў свае парафіі, а іх маёмасць была канфіскаваная.

Праваабаронца таксама звяртае ўвагу на сістэмнае знішчэнне рэжымам легальных падстаў для служэння Каталіцкага касцёла ў Беларусі: закрыццё храмаў (у тым ліку касцёла святых Сымона і Алены ў Мінску), скасаванне рэгістрацыі грэка-каталіцкіх абшчынаў, дэпартацыю місіянераў. Сотні тысяч беларусаў, у тым ліку каталіцкія і праваслаўныя святары, былі вымушаныя пакінуць краіну, ратуючыся ад рэпрэсій.

Асобна Бяляцкі звяртаецца да нядаўняй энцыклікі Папы Magnifica Humanitas, падкрэсліваючы яе цэнтральны тэзіс — пра непарушнасць і ўніверсальнасць правоў чалавека, якія грунтуюцца на чалавечай годнасці.

Значная частка паслання прысвечана вайне Расіі супраць Украіны і ролі ў ёй рэжыму Лукашэнкі. Разам з тым ён падкрэслівае: сам беларускі народ супраць вайны — больш за 200 грамадзян Беларусі знаходзяцца за кратамі менавіта за крытыку вайны і салідарнасць з украінцамі. Беларусы хочуць жыць мірна і ў згодзе з суседзямі, але рэжым Лукашэнкі несамастойны, і захоўваецца небяспека прамога ўцягвання Беларусі ў вайну.

Тэма вайны прагучала ў гэты дзень з вуснаў самога Панціфіка. Па завяршэнні агульнай аўдыенцыі 27 мая ў Ватыкане Леў XIV звярнуўся з заклікам у сувязі з нядаўнімі масавымі абстрэламі Украіны, ахвярамі якіх зноў сталі мірныя жыхары:

Я з трывогай сачу за вайной ва Украіне, якая ў гэтыя дні значна абвастрылася. Хачу выказаць сваю блізкасць да ўсіх, хто пакутуе ад наступстваў нядаўніх абстрэлаў, скіраваных таксама супраць мірнага насельніцтва. Вайна не вырашае праблемы, а толькі паглыбляе іх. Яна не стварае бяспеку, а памнажае пакуты і нянавісць. Там, дзе падаюць ракеты і дроны, руйнуецца таксама надзея, разбураюцца дамы і месцы малітвы, ламаюцца жыцці невінаватых людзей. Даручаю ўсе народы, параненыя вайной, абароне Панны Марыі, Каралевы супакою.

Бяляцкі звярнуўся да Папы з просьбай аб малітве і публічным голасе. Святы Пасад і асоба Папы, з’яўляюцца вялікім аўтарытэтам для беларускага народа, і голас салідарнасці сёння патрэбны як ніколі.

По информации из списка зарегистрированных в Минске религиозных организаций, действительно можно сделать вывод, что церковь больше не существует как юридическое лицо: такой религиозной общине в списке не значится. Кроме того, здание по бывшему юридическому адресу общины в Минске (3-ий Загородный переулок, 11), отмечено на сервисе Яндекс-карт как закрытое, а на звонки по телефону, который ранее был привязан к юридическому лицу, отвечают люди из другой протестантской общины — церкви ХВЕ «Гефсимания».

Тем не менее, на сайте религиозного объединения, в которое ранее входила церковь «Иоанн Предтеча» — Объединенной церкви христиан веры евангельской, эта религиозная организация по прежнему указана как действующая, однако без адреса.

Обстоятельства ликвидации религиозной общины остаются неизвестными.

Як даведалася «Хрысціянская візія», пяці каталіцкім святарам і аднаму манаху ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, якія маюць польскае грамадзянства, улады адмовілі ў працягу дазволу на далейшае служэнне ў Беларусі.

Не ўзгоднены на служэнне:

— пробашч парафіі святога Аляксея ў Івянцы айцец Лех Баханэк;

— дэкан Стаўбцоўскага дэканату, пробашч парафіі Ўнебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі ў Налібоках ксёндз канонік Мар’ян Шэршань;

— дэкан Мядзельскага дэканату, пробашч парафіі святога Мікалая, біскупа ў Свіры ксёндз канонік Багуслаў Маджэеўскі;

— пробашч парафіі святога Андрэя Апостала ў Нарачы айцец Павел Ляліта;

— пробашч парафіі святога Францішка ў Салігорску айцец Сабеслаў Тамала;

— капуцын, які апошні год служыў у парафіі святога Казіміра ў Маладзечне, брат Войцех Врублеўскі.

Усе яны ўжо шмат гадоў працуюць у Беларусі, адзін з іх, айцец Лех Баханэк — болей за 25 гадоў. Ён прыехаў у Івянец у 2000 годзе, і з таго часу рэалізаваў шмат праектаў па рабоце з моладдзю, у тым ліку заснаваў «Музычную майстэрню».

Айцу Леху ўжо не працягвалі дазвол на служэнне 10 год таму, у 2016 годзе. Але затым, пасля розгаласу, улады адмянілі рашэнне і выдалі новы дазвол.

Нагадаем, раней стала вядома пра адмову ў дазволе на далейшае служэнне тром польскім святарам у Віцебскай дыяцэзіі, а да гэтага — двум святарам у Пінскай дыяцэзіі.

Напомним, официально до сих пор не сообщалось о том, какими итогами завершилась кампания по перерегистрации религиозных организаций.

«Секрет» выдал сам Александр Лукашенко, который, встречаясь с Грэмом, заявил:

В Беларуси 850 протестантских общин, 20 миссий и 5 учебных заведений. Поэтому ваше вероисповедание у нас очень широко представлено.

Очевидно, он озвучил данные, подготовленные аппаратом Уполномоченного по делам религий и национальностей.

«Христианская визия» подсчитала: до начала перерегистрации, по информации на сайте Уполномоченного, в Беларуси числилась 931 община всех протестантских направлений. Если данные, которые привел Лукашенко, полные, выходит, что ликвидирована была 81 организация.

Также до перерегистрации в Беларуси была 21 миссия протестантов, значит, одна из них сейчас закрыта. Количество учебных заведений не изменилось.

Речь о приходах в Бресте, Ивацевичах и Барановичах. Все они потеряли государственную регистрацию, а значит, их деятельность теперь считается незаконной. При этом, как отмечает издание, суд публично не назвал причин ликвидации.

В материале приводится позиция теологини и правозащитницы Наталли Василевич: власти, по её словам, стараются не афишировать этот случай, потому что он может вызвать вопросы у Ватикана. Она также говорит, что греко-католики оказались в «угрожаемой серой зоне»: формально верующие могут искать поддержку у римско-католических приходов, но сами священники рискуют попасть под давление.

Беляцкий подчеркивает, что не осуждает молчание беларусских епископов и священников, которые сами находятся под жестким давлением. Но, по его словам, именно поэтому Церковь за пределами Беларуси должна делать больше, чтобы поддерживать политзаключенных и говорить о новых ограничениях религиозной свободы. Он также назвал арест Парахневича частью общей политики режима Лукашенко по сдерживанию развития Католической церкви в стране.

Координаторка «Христианской визии» Наталля Василевич в той же статье говорит, что репрессии в Беларуси стали «более масштабными и менее заметными» и теперь все чаще затрагивают людей, не связанных с политикой. Она связывает дело Парахневича с продолжающимся давлением на католических священников — к примеру, взять в заложники одного ксендза, чтобы принудить молчать уже освобожденного. Василевич предупреждает, что греко-католическая церковь в Беларуси сегодня оказалась под угрозой фактического исчезновения.