Кірыл грае ў духавым аркестры ChurchBrass, заснаваным у 1999 годзе ў мінскай царкве МСЦ ЕХБ. Ён беларускамоўны і перакладае на беларускую мову царкоўныя песні.

Лойку судзілі паводле ч. 1 і 2 арт. 361-4 КК — «садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці». Яму прысудзілі «хатнюю хімію». Па гэтым артыкуле цяпер часта пераследуюць у тым ліку ў межах «справы Гаюна» — праекта, які адсочваў ваенную актыўнасць у Беларусі пасля пачатку поўнамаштабнай вайны.

Они получили сроки от 5 лет по ч. 3 ст. 130 УК и ч. 3 ст. 361-1 УК — «разжигание вражды» и создание «экстремистского формирования» либо руководство им.

В список внесены Анна Стрюкова из деревни Улазы Гродненской области, Галина Фролова из деревни Кайки Витебской области, Ольга Байковская из Свислочи и Ольга Вощенко из Вилейки. Основанием назван вступивший в силу приговор Минского городского суда по ч. 3 ст. 130 УК и ч. 3 ст. 361-1 УК — «разжигание вражды» и участие либо руководство «экстремистским формированием».

По документам самого движения, Анна Стрюкова фигурировала как «игумения Всея Белой Руси (Белоруссии) Евдокия», а Галина Фролова — как «монахиня Феодосия».

Речь идет о деле движения «Русская православная церковь — Царская империя», которое беларусские власти ранее признали «экстремистским формированием». Его участниц обвиняли в руководстве структурами движения и распространении идей, которые следствие трактовало как религиозную и национальную вражду.

Прокуратура называла приговоры: Стрюкова, Фролова и Байковская получили по 5 лет и 3 месяца колонии, Вощенко — 5 лет колонии. В мае 2026 года Верховный суд оставил приговор в силе.

50-гадовы Аляксандр Вітальевіч Баранаў – вядомы каталіцкі вернік і бізнэсовец з Мазыра. На сайце мясцовага райвыканкаму ён пазначаны як старшыня Гісторыка-культурнага грамадскага аб’яднання «Спадчына Палесся». Ягоныя мэты – садзейнічанне аднаўленню і захаванню гісторыка-культурнай спадчыны Ніжне-Прыпяцкага Палесся, іншых гісторыка-культурных каштоўнасцяў Гомельшчыны».

Цяпер Аляксандра абвінавацілі ў іншым садзейнічанні – «экстрэмісцкай дзейнасці».

Бізнэсовец вядомы тым, што стварыў на месцы былога мужчынскага кляштара цыстэрцыянцаў у Мазыры культурную прастору «Даліна анёлаў» і займаўся аднаўленнем гэтага комплексу, каб перадаць яго Каталіцкай царкве. 

У апошнія гады ў старадаўнім будынку працавала мэблевая фабрыка. Аднак у 2010 годзе яна збанкрутавала. Мазырскія ўлады прапаноўвалі Касцёлу ў 2015 годзе прыняць будынак, аднак у дыяцэзіі тады падлічылі, што на яго рэстаўрацыю неабходна каля 1 млн. даляраў, пры гэтым дзяржава не прапаноўвала фінансавання. Таму ад прыняцца будынка прыйшлося адмовіцца.

Комплекс быў выстаўлены на аўкцыён, і яго набыў Аляксандр Баранаў – з мэтай аднавіць кляштар з храмам і перадаць яго Каталіцкай царкве, а побач, у іншых будынках – арганізаваць буйную культурную пляцоўку. 

Планы пачалі рэалізоўвацца, тут была зарэгістравана парафія Узвышэння Святога Крыжа, яна стала збірацца ў будынку былога кляштара, які пачалі аднаўляць. Першы адпуст у парафіі адбыўся ў 2020 годзе, яе наведвалі святары і біскуп, тут цэлебравалі, пераважна, Трыдэнцкую Імшу, а сам Аляксандр служыў міністрантам.

Аднак у апошнія некалькі гадоў па прычынах, якія пакуль не агучваюцца, спынілася дзейнасць як парафіі, так і «Даліны анёлаў». 

Таксама Аляксандр быў сярод тых, хто набыў праз аукцыён будынак былога палаца Горватаў у Нароўлі і займаўся яго аднаўленнем разам з пісьменнікам Андрусём Горватам і прадпрымальнікам Пятром Кузняцовым.

Пра Аляксандр вядома, што ён быў затрыманы 5 студзеня 2026 года. Праз некалькі дзён пасля арышту яго змясцілі ў СІЗА ў Гомелі, дзе ён утрымліваецца да цяперашняга часу ў чаканні суда. Мужчыну вінавацяць паводле ч. 1 арт. 361-4 («садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці») Крымінальнага кодэкса. Пераслед тычыцца «справы Беларускага Гаюна».

По его словам, он написал митрополиту и просил благословить конкретного священника, которому доверял. Ответ пришел только через месяц: ему объяснили, что просьбу выполнить невозможно, потому что выбранный священник находится «под надзором прокуратуры», а приход священника в места несвободы возможен только с согласия органов — в его случае, следователя КГБ.

Федута пишет, что сама мысль о том, что «между мной и Богом встанет подполковник КГБ», повергла его в шок. Позже ему передали адрес того священника, к которому он хотел попасть на исповедь. Он написал ему письмо — и, по словам Федуты, ответ священника помог удержаться от отчаянного шага.

Свой рассказ Федута связал с годовщиной постановления Синода РПЦ 1722 года, принятого по предложению Петра I, которое обязывало священников нарушать тайну исповеди в интересах государства. «Исповедь должна быть таинством», — написал он.

На аўдыенцыі Бяляцкага суправаджала ягоная жонка Наталля Пінчук. Падчас сустрэчы праваабаронца не толькі асабіста размаўляў з Панціфікам, але і перадаў яму пісьмовы зварот.

Гэтая сустрэча рыхтавалася ўжо некалькі месяцаў. Яшчэ ў красавіку 2026 года, як паведамляла OSV News, было вядома, што Папа Леў XIV выказаў жаданне сустрэцца з беларускім нобелеўскім лаўрэатам, аднак канкрэтная дата заставалася няпэўнай. Сам Бяляцкі тады яшчэ праходзіў лячэнне пасля чатырох з паловай гадоў зняволення, і магчымасць здзейсніць паездку ў Рым з’явілася толькі цяпер.

У пасланні Бяляцкі апісвае сітуацыю з правамі чалавека і свабодай веравызнання ў Беларусі. Ён нагадвае, што ў краіне сёння знаходзіцца каля тысячы палітычных вязняў — сярод іх жанчыны і пажылыя людзі, хворыя і інваліды, шматдзетныя бацькі. Асобна праваабаронца піша пра пераслед вернікаў і святароў розных канфесій — каталіцкіх, праваслаўных і пратэстанцкіх. Ён узгадвае айца Анатоля Парахневіча, арыштаванага ў сакавіку 2026 года, які перанёс інфаркт у зняволенні, але працягвае ўтрымлівацца за кратамі. 

Бяляцкі выказвае ўдзячнасць Святому Пасаду за вызваленне святароў Генрыха Акалатовіча і Анджэя Юхневічаў лістападзе 2025 года, аднак заўважае, што пераслед не спыніўся — святары не могуць вярнуцца ў свае парафіі, а іх маёмасць была канфіскаваная.

Праваабаронца таксама звяртае ўвагу на сістэмнае знішчэнне рэжымам легальных падстаў для служэння Каталіцкага касцёла ў Беларусі: закрыццё храмаў (у тым ліку касцёла святых Сымона і Алены ў Мінску), скасаванне рэгістрацыі грэка-каталіцкіх абшчынаў, дэпартацыю місіянераў. Сотні тысяч беларусаў, у тым ліку каталіцкія і праваслаўныя святары, былі вымушаныя пакінуць краіну, ратуючыся ад рэпрэсій.

Асобна Бяляцкі звяртаецца да нядаўняй энцыклікі Папы Magnifica Humanitas, падкрэсліваючы яе цэнтральны тэзіс — пра непарушнасць і ўніверсальнасць правоў чалавека, якія грунтуюцца на чалавечай годнасці.

Значная частка паслання прысвечана вайне Расіі супраць Украіны і ролі ў ёй рэжыму Лукашэнкі. Разам з тым ён падкрэслівае: сам беларускі народ супраць вайны — больш за 200 грамадзян Беларусі знаходзяцца за кратамі менавіта за крытыку вайны і салідарнасць з украінцамі. Беларусы хочуць жыць мірна і ў згодзе з суседзямі, але рэжым Лукашэнкі несамастойны, і захоўваецца небяспека прамога ўцягвання Беларусі ў вайну.

Тэма вайны прагучала ў гэты дзень з вуснаў самога Панціфіка. Па завяршэнні агульнай аўдыенцыі 27 мая ў Ватыкане Леў XIV звярнуўся з заклікам у сувязі з нядаўнімі масавымі абстрэламі Украіны, ахвярамі якіх зноў сталі мірныя жыхары:

Я з трывогай сачу за вайной ва Украіне, якая ў гэтыя дні значна абвастрылася. Хачу выказаць сваю блізкасць да ўсіх, хто пакутуе ад наступстваў нядаўніх абстрэлаў, скіраваных таксама супраць мірнага насельніцтва. Вайна не вырашае праблемы, а толькі паглыбляе іх. Яна не стварае бяспеку, а памнажае пакуты і нянавісць. Там, дзе падаюць ракеты і дроны, руйнуецца таксама надзея, разбураюцца дамы і месцы малітвы, ламаюцца жыцці невінаватых людзей. Даручаю ўсе народы, параненыя вайной, абароне Панны Марыі, Каралевы супакою.

Бяляцкі звярнуўся да Папы з просьбай аб малітве і публічным голасе. Святы Пасад і асоба Папы, з’яўляюцца вялікім аўтарытэтам для беларускага народа, і голас салідарнасці сёння патрэбны як ніколі.

Нагодай стала арганізацыя ім святочных мерапрыемстваў да «Дня Волі – 2026».

К родным Корнеенко, по его словам, силовики приходят регулярно — с розыском, обыском, опросом и т. п. 

Дмитрий — православный христианин, региональный активист, учёный и участник «ХВ» с момента её основания. Он также является одним из администраторов канала «Христиане против войны». Одно из уголовных дел против него было возбуждено по статье 361-4 УК («содействие экстремистской деятельности») — поводом стало интервью телеканалу «Белсат» в начале полномасштабного вторжения России в Украину. Тогда Корнеенко находился в Одессе и рассказывал о жизни города во время войны. После возбуждения уголовного дела он попал в розыск в Беларуси и России.

Авторы этого обращения выражают солидарность христианам в Беларуси, подвергшимся преследованиям за то, что высказали осуждение насилию при подавлении мирных протестов в Беларуси в 2020 году.

Среди подписантов свыше 130 священнослужителей и пасторов разных церквей, десятки церковнослужителей, регентов и иконописцев, учёные, педагоги, представители многих других профессий. 

В перечне многие известные в России лица: 
— музыканты Борис Гребенщиков и Юрий Шевчук, 
— главный редактор «Правмира» Анна Данилова, 
— библеисты Андрей Десницкий и Михаил Селезнев, 
— филолог Ольга Седакова, 
— искусствовед Ирина Языкова, 
— сектовед Александр Дворкин, 
— протоиереи Евгений Горячев, Дмитрий Симонов, Леонид Грилехес, Георгий Митрофанов, Владимир Федоров, Алексий Уминский, Андрей Кордочкин,
— священник Владимир Лапшин
и многие другие.

Просим подписантов учитывать это обстоятельство и принимать меры предосторожности.