Аляксандра Данілевіча затрымалі 20 мая 2022 года пасля таго, як ён падпісаў антываенны зварот беларускіх адвакатаў і юрыстаў супраць вайны ва Украіне. Сваё рашэнне ён тлумачыў верай у Бога і жаданнем выконваць Божыя запаведзі. Пасля гэтага ў яго пачаліся праблемы ў адвакатуры, а таксама яго звольнілі з БДУ, дзе ён больш за 20 гадоў выкладаў на факультэце міжнародных адносін.

У красавіку 2023 года Мінскі гарадскі суд асудзіў Данілевіча да 10 гадоў калоніі паводле артыкула аб «закліках да санкцый». Пасля апеляцыі тэрмін скарацілі да 6 гадоў.

Мяркуючы па адкрытай старонцы, Дзмітро Кароль — украінец з Адэсы, хрысціянін, выпускнік Украінскага каталіцкага ўніверсітэта. Ён мае выразна ўкраінскую нацыянальную пазіцыю і, сярод іншага, ладзіў у Адэсе малітоўныя акцыі.

Гэта ўжо другі дадатковы прысуд Будаю па артыкуле 411 Крымінальнага кодэкса. Раней, у 2024 годзе, такую ж справу супраць яго завялі ў калоніі №2 у Бабруйску і дадалі яшчэ 2 гады зняволення. Цяпер Андрэя перавялі ў калонію №11 у Ваўкавыску.

Першапачаткова ў 2022 годзе Мінскі гарадскі суд асудзіў Будая да 15 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму і вялікага штрафу па палітычна матываванай справе. Пасля двух новых прысудаў агульны тэрмін зняволення верніка павялічыўся ўжо да 18,5 гадоў.

Вядома, што Андрэй і Варвара Латышэвічы — вернікі, хрысціяне веры евангельскай (пяцідзесятнікі). Шмат гадоў яны займаліся дабрачыннай працай, дапамогай дзецям, сіротам, дзецям з інваліднасцю і выпускнікам інтэрнатаў.

Па папярэдняй інфармацыі, у сакавіку былі затрыманыя некалькі чалавек, якіх абвінавачваюць у «арганізацыі нелегальнай міграцыі».

Да палітычных падзей Гарох працаваў у псіханеўралагічным інтэрнаце і, паводле яго словаў, менавіта там на ўласныя вочы бачыў, як дзяржаўная сістэма пакідае без належнай дапамогі самых безабаронных людзей. Ён кажа, што ў яго заўсёды было абвостранае пачуццё справядлівасці — і ў 2020 годзе гэта прывяло яго да ўдзелу ў пратэсце.

У зняволенні Гарох прайшоў праз ШІЗА, ПКТ, збіццё і суседства з камерай Вітольда Ашурка ў апошнія дні яго жыцця. Пасля вызвалення ён апынуўся ў вымушанай эміграцыі, страціў маёмасць, але ў інтэрв’ю кажа, што не хоча жыць у ролі ахвяры: «Я хачу справядлівасці».

У гэтым наборы ёсць стыкер з выявай хрысціяніна(кі), які(ая) моліцца на фоне нацыянальнага сцяга Беларусі. Побач подпіс: «Малюся за».

Для Любенчука это уже второй срок. Впервые его задержали в мае 2022 года и приговорили к трём годам колонии за сотрудничество с «Белсатом» — как за «участие в экстремистском формировании». Он полностью отбыл наказание в могилёвской колонии и вышел на свободу в январе 2025 года.

В августе 2025 года Любенчука задержали снова. По информации «Вясны», в мае 2026 года он уже вышел на свободу. Вероятно, новый срок был назначен так, чтобы наказание ограничилось временем, проведённым в СИЗО.

Я не ведаю… Я заўсёды раніцай і ўвечары падымала галаву ўверх і малілася. Гэта мне дапамагала. Прасіла ўсіх сваіх родных, якія ўжо памерлі, каб дапамагалі мне з таго свету. Вось толькі гэта і дапамагала. Ну і былі побач людзі, якія падтрымлівалі, казалі нейкае добрае слова.

Галіна Дзербыш была асуджаная на 20 гадоў па «справе Аўтуховіча». Вызваленая ў верасні 2025 года і вывезеная з Беларусі.