Авторы этого обращения выражают солидарность христианам в Беларуси, подвергшимся преследованиям за то, что высказали осуждение насилию при подавлении мирных протестов в Беларуси в 2020 году.

Среди подписантов свыше 130 священнослужителей и пасторов разных церквей, десятки церковнослужителей, регентов и иконописцев, учёные, педагоги, представители многих других профессий. 

В перечне многие известные в России лица: 
— музыканты Борис Гребенщиков и Юрий Шевчук, 
— главный редактор «Правмира» Анна Данилова, 
— библеисты Андрей Десницкий и Михаил Селезнев, 
— филолог Ольга Седакова, 
— искусствовед Ирина Языкова, 
— сектовед Александр Дворкин, 
— протоиереи Евгений Горячев, Дмитрий Симонов, Леонид Грилехес, Георгий Митрофанов, Владимир Федоров, Алексий Уминский, Андрей Кордочкин,
— священник Владимир Лапшин
и многие другие.

Просим подписантов учитывать это обстоятельство и принимать меры предосторожности.

Яе імя і імя яе старэйшай дачкі Маргарыты Рабіновіч сёння з’явілася ў абнаўленні спіса «экстрэмістаў».

Ціна і яе старэйшая дачка Маргарыта Рабіновіч былі затрыманы ў траўні 2025 года і змешчаны пад варту па крымінальнай справе паводле ч. 3 арт. 361-1 КК (стварэнне экстрэмісцкага фармавання або ўдзел у ім). Іх справа можа быць звязана з рашэннем КДБ прызнаць «Беларускую аналітычную майстэрню» прафесара Андрэя Вардамацкага «экстрэмісцкім фармаваннем». Гэтая арганізацыя праводзіла сацыялагічныя апытанні сярод беларускіх грамадзян. 

Раней мы паведамлялі, што кожнай далі па два гады калоніі і штраф. Пры гэтым пракурор патрабаваў для жанчын па 2,5 года пазбаўлення волі.

Среди них — евангельский проповедник и многодетный отец Сергей Мельянец, которого после задержания и ареста фактически вынудили уехать из Беларуси, а также Ярослав Бекиш — теолог-религиовед, выпускник богословского факультета ЕГУ, общественный активист и делегат Координационного совета.

В розыск также попали бывший политзаключённый Артём Боярский — православный верующий, осуждённый на 5 лет колонии по политическим статьям, его младший брат Александр Боярский; лишённая лицензии адвокатка и католичка Мария Колесова-Гудилина. 

В розыске оказался также погибший на войне в Украине лютеранский студент Михаил Шавельский. Он обучался евангельскому богословию в Христианской теологической академии в Польше, но вскоре после начала полномасштабного присоединился к Полку Калиновского. Погиб 11 октября 2022 года.

В списке есть еще некоторые христиане, но из соображений безопасности мы не публикуем их имена. 

Предыдущее обновление списка христиан из Беларуси, которых разыскивают в России, мы публиковали тут.

Спачатку Кацярына ўспомніла пра тое, каго сустракала ў камеры:

— Самы яскравы ўспамін, які я маю з першых дзён затрымання, — гэта маленькая камера на Акрэсціна. Хіба камера была на чатырох чалавек, а нас было, можа, адзінаццаць. І потым, калі Дашу забралі адтуль, я памятаю, што з намі заставалася маці і дачка — хрысціянкі, якія пачалі ўслых маліцца. Яны прапанавалі нам узяцца за рукі ў гэтай камеры. Маліліся спачатку традыцыйнымі малітвамі («Ойча наш» і гэтак далей), а потым яны пачалі маліцца сваімі словамі. І кожны раз, калі я гэта згадваю, у мяне дрыжыкі праходзяць па скуры, таму што яны ўздымалі вось так рукі і казалі: «Божа, дапамажы нам пераадолець гэты дух камунізму!» І я сябе адчувала як дысідэнты ў савецкім часе, альбо ў часы Салідарнасці ў Польшчы, альбо савецкія дысідэнты недзе ў ГУЛАГу. Гэта было даслоўна. І я настолькі гэта запомніла, і гэта мне так урэзалася ў памяць…

Распавяла яна і пра тое, як для вернікаў абмяжоўвалі ўдзел у рэлігійным жыцці:

— Вось гэта самы яскравы ўспамін пра хрысціянства і верніцтва, але варта адзначыць, што на тэрыторыі калоніі была праваслаўная царква. Што рабіць каталікам, альбо іудэям, альбо мусульманам, — незразумела. У яе патрапіць было тым яшчэ квэстам. На вялікія святы (напрыклад, на Вялікдзень) там ладзілі фэйс-кантроль на ўваходзе, і ты мог альбо патрапіць у спіс, альбо не патрапіць. Проста ля ўвахода ў царкву стаяў супрацоўнік аператыўнага аддзела, які фільтраваў — каму можна, а каму не. Пад канец 2025-га мы ўжо пачалі апрыёры мець такую забарону на наведванне царквы, альбо наведванне праз нейкія спісы, якія ўзгаднялі па нейкіх, нікому невядомых, алгарытмах. Таксама набыць святочную булку, кулічы на Вялікдзень у краме (у так званай атаварцы) у калоніі нельга было «палітычным». Вось такая забарона на набыццё кулічоў… Не ведаю, з чым гэта было звязана.

Але пры гэтым, зразумела, заставаліся магчымасці для прыватных малітоўных практык:

— Канешне, адчуваўся менавіта такі ціск. Я малілася… таксама гэта вельмі асабістае, і як я малілася, я не буду распавядаць, але ў мяне заўсёды з сабой былі абразы, была іконка маленькая. Яна прайшла са мной усе пяць гадоў. Яе перадаў Ігар, па-мойму, ці ў Жодзінскую, ці ў тую Акрэсцінскую камеру. Яна трапіла да мяне ад самага пачатку і прайшла са мной два тэрміны. І што вы думаеце? Калі вывозілі з калоніі, то разам з усёй карэспандэнцыяй, усім маім архівам за пяць гадоў у мяне адабралі гэтую іконку. Вельмі-вельмі балюча. І першае, што я папрасіла пры нагодзе бацькоў перадаць, — гэта новую… Я літаральна клала яе пад падушку кожны вечар. Гэта вельмі дапамагала.

После Мессы митрополит благословил новый памятник на могиле ксендза Кучинского. Но, как сообщает Katolik.life, памятник так и остался недоделанным — без креста, стелы и надписи с именем, на месте лишь временный портрет.

Причина, по данным издания, в том, что изготовителя памятника — предпринимателя из Заславля — задержали примерно в те же сроки, когда было задержание и настоятеля ольковичского прихода ксендза Анатолия Парахневича. Верующие предполагают, что причина задержания может быть связана и с другим памятником, но подробности не раскрывают.

Евгений Скочко — православный верующий из Гомеля, юрист, предприниматель, многодетный отец. В прошлом он был одним из лидеров организации «Малады Фронт» и активным участником Белорусской христианской демократии, однако ещё с середины 2000-х годов отошёл от политики. Позднее занимался строительством храмов и оказывал юридическую помощь людям.

У зняволенні Мікіта неаднаразова дамагаўся сустрэчы з каталіцкім святаром. У 2021 годзе ягоныя просьбы аб пастырскім візіце ігнараваліся, і ў знак пратэсту ён пачаў галадоўку. Толькі пасля ўмяшання праваабаронцаў і паўторнай заявы адміністрацыя турмы пайшла на саступкі. У пачатку лістапада 2021 года Мікіту змог наведаць біскуп Аляксандр Яшэўскі SDB. Ён паспавядаў і прычасціў зняволенага.

Тым не менш у далейшым візіты святароў да Мікіты зноў сталі немагчымымі.