Гэта ўжо другі дадатковы прысуд Будаю па артыкуле 411 Крымінальнага кодэкса. Раней, у 2024 годзе, такую ж справу супраць яго завялі ў калоніі №2 у Бабруйску і дадалі яшчэ 2 гады зняволення. Цяпер Андрэя перавялі ў калонію №11 у Ваўкавыску.

Першапачаткова ў 2022 годзе Мінскі гарадскі суд асудзіў Будая да 15 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму і вялікага штрафу па палітычна матываванай справе. Пасля двух новых прысудаў агульны тэрмін зняволення верніка павялічыўся ўжо да 18,5 гадоў.

Святара затрымалі ў канцы 2025 года ў межах справы «Беларускага Гаюна». У красавіку 2026 года яго асудзілі паводле артыкула аб «садзейнічанні экстрэмісцкай дзейнасці» да «хатняй хіміі» і вызвалілі ў зале суда.

Віталь Быстроў і раней сутыкаўся з пераследам пасля 2020 года: яго затрымлівалі, арыштоўвалі на 10 сутак, а ціск на грэка-каталіцкую парафію ў Івацэвічах стаў адной з прычын, чаму яна не змагла прайсці перарэгістрацыю і падала заяву аб ліквідацыі.

Вядома, што Андрэй і Варвара Латышэвічы — вернікі, хрысціяне веры евангельскай (пяцідзесятнікі). Шмат гадоў яны займаліся дабрачыннай працай, дапамогай дзецям, сіротам, дзецям з інваліднасцю і выпускнікам інтэрнатаў.

Па папярэдняй інфармацыі, у сакавіку былі затрыманыя некалькі чалавек, якіх абвінавачваюць у «арганізацыі нелегальнай міграцыі».

Да палітычных падзей Гарох працаваў у псіханеўралагічным інтэрнаце і, паводле яго словаў, менавіта там на ўласныя вочы бачыў, як дзяржаўная сістэма пакідае без належнай дапамогі самых безабаронных людзей. Ён кажа, што ў яго заўсёды было абвостранае пачуццё справядлівасці — і ў 2020 годзе гэта прывяло яго да ўдзелу ў пратэсце.

У зняволенні Гарох прайшоў праз ШІЗА, ПКТ, збіццё і суседства з камерай Вітольда Ашурка ў апошнія дні яго жыцця. Пасля вызвалення ён апынуўся ў вымушанай эміграцыі, страціў маёмасць, але ў інтэрв’ю кажа, што не хоча жыць у ролі ахвяры: «Я хачу справядлівасці».

В рамках богослужения состоялось торжественное открытие выставки «Ich bin hier» («Я здесь») — серии портретных рисунков белорусских политических заключённых авторства художницы Ксиши Ангеловой. Каждый портрет — это лицо и история человека, оказавшегося за решёткой за убеждения.

Специальной гостьей богослужения стала Наталля Василевич — белорусская правозащитница, теологиня и политолог. Она рассказала о нынешней ситуации в Беларуси, поделилась историями семьи Резановичей и музыканта Алеся Чумакова, находящегося в заключении.

Выставка «Ich bin hier» будет открыта в общинном доме церкви Воскресения по адресу Haager Weg 40, Bonn — до августа 2026 года. Вход свободный.

EKD предлагает бесплатно заказать комплект из 18 плакатов формата A2 — 14 портретов работы Ксишы Ангеловой, биографии заключённых, справочные тексты о ситуации в Беларуси после 2020 года и идеи для проявления солидарности. Выставку могут принять школы, библиотеки, приходы и молодёжные центры.

Dissidentby высветліў, хто былі гэтыя людзі: 

• Рамуальд Вайніцкі, ваенны ў адстаўцы, і 
• Вікторыя Шанец, якая працавала ў Валожынскім раённым сацыяльна-педагагічным цэнтры. 

Іх адзінай «віной» было тое, што яны хадзілі ў адну парафію з ксяндзом.

«Я сидел с ксендзом Околотовичем в одной камере. “Дело” просто фантастическое, конечно: шпионаж в пользу разведок Ватикана и Польши по военной части в Воложине.

Как-то следователь оставил его в кабинете одного, “забыв” на столе табельный пистолет. Хотели, наверное, реакцию проверить. Спал больше года на полу, на досках; на нары переложили только перед судом. Абсолютно непробиваемый и принципиальный человек, кремень. Арестовали, вызвав на фейковые похороны на кладбище. Арестовали в доход государства старое авто, подаренное еще Папой Римским приходу. Он очень возмущался, что по факту получается: Лукашенко забрал подарок Папы Римского. Иконы тоже вот с аукциона продают сейчас.

Предлагали за освобождение сделать какую-то гадость против апостольского нунция Анте Йозича. Он, естественно, отказался. Арестовали прихожан и шантажировали ими. В камере вставали каждое утро с его молитвы, ложились спать тоже»,

— написал Лосик.

Для Любенчука это уже второй срок. Впервые его задержали в мае 2022 года и приговорили к трём годам колонии за сотрудничество с «Белсатом» — как за «участие в экстремистском формировании». Он полностью отбыл наказание в могилёвской колонии и вышел на свободу в январе 2025 года.

В августе 2025 года Любенчука задержали снова. По информации «Вясны», в мае 2026 года он уже вышел на свободу. Вероятно, новый срок был назначен так, чтобы наказание ограничилось временем, проведённым в СИЗО.

Я не ведаю… Я заўсёды раніцай і ўвечары падымала галаву ўверх і малілася. Гэта мне дапамагала. Прасіла ўсіх сваіх родных, якія ўжо памерлі, каб дапамагалі мне з таго свету. Вось толькі гэта і дапамагала. Ну і былі побач людзі, якія падтрымлівалі, казалі нейкае добрае слова.

Галіна Дзербыш была асуджаная на 20 гадоў па «справе Аўтуховіча». Вызваленая ў верасні 2025 года і вывезеная з Беларусі.