В экспозиции были представлены живопись, графика и произведения современного искусства 18 авторов: Ольги Якубовской, Татьяны Савич, Ирины Хвойницкой, Натальи Борд, Ярослава Кирвеля, Ланы Грибанской, Владислава Заленского, Марии Санько, Светланы Ильяшенко, Евгении Полуян, Екатерины Евдокимовой, Ивана Жукова, Ольги Силиванчик, Алины Ларк, Андрея Духновского, Мацея Вельгаса, Александра Ждановича и Павла Войницкого. 

Кураторка и основательница проекта — Диана Шилина.

Работы рассказывают о свободе, человеческом достоинстве, памяти, вере, вынужденной эмиграции и сохранении культурной идентичности — каждая является личным свидетельством человека, покинувшего родину. Несмотря на жизнь в изгнании, творчество художников остаётся тесно связано с белорусской культурой, памятью и надеждой на свободное будущее.

Выставка открылась 9 августа — в шестую годовщину жестокого подавления мирных протестов против сфальсифицированных президентских выборов в Беларуси 2020 года. Настоятель прихода Геральд Гумп, открывая экспозицию, отметил, что искусство способно затрагивать невыразимое и тем самым противостоит любому беззаконному режиму, назвав выставку своего рода «песней протеста» против попрания прав человека.

Проект уже с успехом показывали в Чехии и Польше; в Австрии — это первая полномасштабная презентация коллекции. 

Выставка получила благословение папы Льва XIV, а также письма поддержки от 21 кардинала со всего мира.

Кураторка Диана Шилина в своей речи на открытии провела параллель между сегодняшними белорусскими художниками в изгнании и теми, кто более ста лет назад также был вынужден покинуть Беларусь — включая Марка Шагала, Хаима Сутина и других.

Подробнее о проекте: artinexile.eu

В рамках богослужения состоялось торжественное открытие выставки «Ich bin hier» («Я здесь») — серии портретных рисунков белорусских политических заключённых авторства художницы Ксиши Ангеловой. Каждый портрет — это лицо и история человека, оказавшегося за решёткой за убеждения.

Специальной гостьей богослужения стала Наталля Василевич — белорусская правозащитница, теологиня и политолог. Она рассказала о нынешней ситуации в Беларуси, поделилась историями семьи Резановичей и музыканта Алеся Чумакова, находящегося в заключении.

Выставка «Ich bin hier» будет открыта в общинном доме церкви Воскресения по адресу Haager Weg 40, Bonn — до августа 2026 года. Вход свободный.

EKD предлагает бесплатно заказать комплект из 18 плакатов формата A2 — 14 портретов работы Ксишы Ангеловой, биографии заключённых, справочные тексты о ситуации в Беларуси после 2020 года и идеи для проявления солидарности. Выставку могут принять школы, библиотеки, приходы и молодёжные центры.

Богаслужэнне адбылося падчас чарговай паездкі архіепіскапа на фронт і прыфрантавыя тэрыторыі. Разам з ім маліліся капеланы 12-й асобнай цяжкай механізаванай брыгады.

Пасля службы Святаслаў (Логін) сустрэўся з роднымі палонных і зніклых без вестак вайскоўцаў. У паведамленні таксама адзначаецца, што БАПЦ працягвае перадаваць дапамогу Украіне, у тым ліку для ЗУСУ і палка імя Кастуся Каліноўскага.

«Хросным» Алега Лойкі стаў дэпутат Бундэстага Ларс Ровер з Хрысціянска-дэмакратычнага саюза. Дзяніса Івашына пад сваю апеку ўзяў Хольгер Ман з Сацыял-дэмакратычнай партыі Германіі.

У заяве кампаніі гаворыцца пра салідарнасць з беларускімі палітвязнямі і ўсімі, хто пакутуе ад рэпрэсій і пераследу з боку рэжыму Лукашэнкі.

На аўдыенцыі Бяляцкага суправаджала ягоная жонка Наталля Пінчук. Падчас сустрэчы праваабаронца не толькі асабіста размаўляў з Панціфікам, але і перадаў яму пісьмовы зварот.

Гэтая сустрэча рыхтавалася ўжо некалькі месяцаў. Яшчэ ў красавіку 2026 года, як паведамляла OSV News, было вядома, што Папа Леў XIV выказаў жаданне сустрэцца з беларускім нобелеўскім лаўрэатам, аднак канкрэтная дата заставалася няпэўнай. Сам Бяляцкі тады яшчэ праходзіў лячэнне пасля чатырох з паловай гадоў зняволення, і магчымасць здзейсніць паездку ў Рым з’явілася толькі цяпер.

У пасланні Бяляцкі апісвае сітуацыю з правамі чалавека і свабодай веравызнання ў Беларусі. Ён нагадвае, што ў краіне сёння знаходзіцца каля тысячы палітычных вязняў — сярод іх жанчыны і пажылыя людзі, хворыя і інваліды, шматдзетныя бацькі. Асобна праваабаронца піша пра пераслед вернікаў і святароў розных канфесій — каталіцкіх, праваслаўных і пратэстанцкіх. Ён узгадвае айца Анатоля Парахневіча, арыштаванага ў сакавіку 2026 года, які перанёс інфаркт у зняволенні, але працягвае ўтрымлівацца за кратамі. 

Бяляцкі выказвае ўдзячнасць Святому Пасаду за вызваленне святароў Генрыха Акалатовіча і Анджэя Юхневічаў лістападзе 2025 года, аднак заўважае, што пераслед не спыніўся — святары не могуць вярнуцца ў свае парафіі, а іх маёмасць была канфіскаваная.

Праваабаронца таксама звяртае ўвагу на сістэмнае знішчэнне рэжымам легальных падстаў для служэння Каталіцкага касцёла ў Беларусі: закрыццё храмаў (у тым ліку касцёла святых Сымона і Алены ў Мінску), скасаванне рэгістрацыі грэка-каталіцкіх абшчынаў, дэпартацыю місіянераў. Сотні тысяч беларусаў, у тым ліку каталіцкія і праваслаўныя святары, былі вымушаныя пакінуць краіну, ратуючыся ад рэпрэсій.

Асобна Бяляцкі звяртаецца да нядаўняй энцыклікі Папы Magnifica Humanitas, падкрэсліваючы яе цэнтральны тэзіс — пра непарушнасць і ўніверсальнасць правоў чалавека, якія грунтуюцца на чалавечай годнасці.

Значная частка паслання прысвечана вайне Расіі супраць Украіны і ролі ў ёй рэжыму Лукашэнкі. Разам з тым ён падкрэслівае: сам беларускі народ супраць вайны — больш за 200 грамадзян Беларусі знаходзяцца за кратамі менавіта за крытыку вайны і салідарнасць з украінцамі. Беларусы хочуць жыць мірна і ў згодзе з суседзямі, але рэжым Лукашэнкі несамастойны, і захоўваецца небяспека прамога ўцягвання Беларусі ў вайну.

Тэма вайны прагучала ў гэты дзень з вуснаў самога Панціфіка. Па завяршэнні агульнай аўдыенцыі 27 мая ў Ватыкане Леў XIV звярнуўся з заклікам у сувязі з нядаўнімі масавымі абстрэламі Украіны, ахвярамі якіх зноў сталі мірныя жыхары:

Я з трывогай сачу за вайной ва Украіне, якая ў гэтыя дні значна абвастрылася. Хачу выказаць сваю блізкасць да ўсіх, хто пакутуе ад наступстваў нядаўніх абстрэлаў, скіраваных таксама супраць мірнага насельніцтва. Вайна не вырашае праблемы, а толькі паглыбляе іх. Яна не стварае бяспеку, а памнажае пакуты і нянавісць. Там, дзе падаюць ракеты і дроны, руйнуецца таксама надзея, разбураюцца дамы і месцы малітвы, ламаюцца жыцці невінаватых людзей. Даручаю ўсе народы, параненыя вайной, абароне Панны Марыі, Каралевы супакою.

Бяляцкі звярнуўся да Папы з просьбай аб малітве і публічным голасе. Святы Пасад і асоба Папы, з’яўляюцца вялікім аўтарытэтам для беларускага народа, і голас салідарнасці сёння патрэбны як ніколі.

Такое набажэнства праводзіцца ўжо чацвёрты раз. Яго ініцыятарамі з’яўляюцца кіраўнікі дыпламатычных місій Літвы і Польшчы пры Ватыкане.

В работе Католикентага также приняли участие представители организации «Христианская визия» и движения «Христиане против войны».

В субботу, 16 мая, в рамках фестиваля состоялась панельная дискуссия на тему того, как авторитарные режимы подавляют и присваивают религию. Эксперты обсудили нарастающее давление на свободу вероисповедания и мировоззрения по всему миру, механизмы контроля над религиозными институтами, а также инструментализацию межрелигиозных противоречий в политических и идеологических целях.

В дискуссии под девизом «Hab Mut, steh auf!» («Имей мужество, встань!») приняли участие:

– проф. д-р Назила Ганеа — специальная докладчица ООН по вопросам свободы вероисповедания, Женева;

– проф. д-р Регина Эльснер — теологиня из Мюнстерского университета;

– Томас Рахель, депутат Бундестага, уполномоченный федерального правительства по вопросам свободы вероисповедания и мировоззрения, Берлин;

– свящ. Джихад Юсеф — настоятель монастыря Мар-Муса аль-Хабаши, Сирия.

Модерировал дискуссию Бернд Хиршбергер (Justitia et pax, Берлин).

Особое место в дискуссии заняла ситуация со свободой совести в Беларуси. Участникам был показан документальный фильм, подготовленный католическим фондом «Реновабис». В центре фильма — судьба белорусского православного священника Георгия Роя, который был вынужден покинуть Беларусь из-за угрозы преследований. Сейчас он живёт в Вильнюсе, где служит настоятелем белорусского православного прихода Константинопольского Патриархата.

Экспертом по белорусской тематике выступила католическая теологиня, профессориня Мюнстерского университета Регина Эльснер. В своём выступлении она подробно рассказала о различных аспектах преследования христиан в Беларуси, опираясь на материалы организации «Христианская визия».

Як напісаў Павел, «калі чэшскія пратэстанты пачалі маліцца за вызваленне Беларусі, за палітвязняў і іх сем’і, на вачах былі слёзы».

А мы нагадаем пра наша інтэрв’ю са Святланай Вранавай, якое бралі летась.

Речь о приходах в Бресте, Ивацевичах и Барановичах. Все они потеряли государственную регистрацию, а значит, их деятельность теперь считается незаконной. При этом, как отмечает издание, суд публично не назвал причин ликвидации.

В материале приводится позиция теологини и правозащитницы Наталли Василевич: власти, по её словам, стараются не афишировать этот случай, потому что он может вызвать вопросы у Ватикана. Она также говорит, что греко-католики оказались в «угрожаемой серой зоне»: формально верующие могут искать поддержку у римско-католических приходов, но сами священники рискуют попасть под давление.