Як напісаў Павел, «калі чэшскія пратэстанты пачалі маліцца за вызваленне Беларусі, за палітвязняў і іх сем’і, на вачах былі слёзы».

А мы нагадаем пра наша інтэрв’ю са Святланай Вранавай, якое бралі летась.

Речь о приходах в Бресте, Ивацевичах и Барановичах. Все они потеряли государственную регистрацию, а значит, их деятельность теперь считается незаконной. При этом, как отмечает издание, суд публично не назвал причин ликвидации.

В материале приводится позиция теологини и правозащитницы Наталли Василевич: власти, по её словам, стараются не афишировать этот случай, потому что он может вызвать вопросы у Ватикана. Она также говорит, что греко-католики оказались в «угрожаемой серой зоне»: формально верующие могут искать поддержку у римско-католических приходов, но сами священники рискуют попасть под давление.

Увечары таго ж дня ў катэдры святога Францішка Ксаверыя ў Гродне біскуп Уладзімір Гуляй узначаліў Святую Імшу Пасхальнай вігіліі, на якой прысутнічаў лютэранскі пастар Уладзімір Татарнікаў.

Праз тыдзень, калі Вялікдзень адзначалі праваслаўныя вернікі, кафедральны сабор Праабражэння Гасподняга ў Заслаўі, па-суседску, наведаў ксёндз Антоні Клімантовіч — пробашч мясцовай каталіцкай парафіі Нараджэння Найсвяцейшай Панны Марыі.

Таксама, ужо на ўзроўні традыцыі, прыходзяць павіншаваць адно аднаго святары ў Ракаве — пробашч касцела Найсвяцейшай Панны Марыі Ружанцовай Дзмітрый Чупрыч і настаяцель храма Праабражэння Гасподняга пратаірэй Сергій Лепін.

Праз такія жэсты ўзаемнай павагі выразна праяўляецца экуменічны аспект Пасхі. Нягледзячы на розныя традыцыі і выклікі сучаснага свету, хрысціяне з розных канфесій сведчаць, што сапраўдная вера здольная пераадольваць межы і аб’ядноўваць людзей вакол найважнейшай праўды — Хрыстос уваскрос!

Бабарико особенно поразило, что в Берлине есть небольшая группа людей, которые искренне сопереживают именно беларусским политзаключённым. Он отметил, что каждую неделю, по четвергам вечером, они приходят в церковь и молятся за тех, кто остаётся в заключении в Беларуси — хотя почти никто из этих людей не имеет связи со страной.

Ранее Бабарико писал, что для узников одно из самых тяжёлых испытаний — «пытка забвением», и знание о том, что о тебе помнят даже незнакомые люди, может помочь выдержать психологическое давление.

Евангелическая церковь в Германии (EKD) запустила плакатную выставку «Ich bin hier» — комплект материалов о беларусских политических заключённых, который могут заказать и показать у себя школы, библиотеки, приходы и молодежные центры.

Основу выставки составляют портреты художницы Ксиши Ангеловой: 14 цветных рисунков дополнены краткими биографиями, справочными текстами о ситуации в Беларуси после 2020 года и идеями, как посетители могут проявить солидарность.

Комплект включает 18 плакатов формата A2 и предоставляется бесплатно по заказу — на сайте.

«Пасля падзей 2020 года ў Гефсіманскай царкве ў Берліне з’явілася традыцыя: кожны чацвер увечары, год за годам, невялікая група людзей (ядро 4—6 чалавек) збіраецца разам, каб успомніць і памаліцца за палітзняволеных беларусаў. Амаль ніхто з іх не мае сувязі з Беларуссю, большасць — пажылога ўзросту, але ўсе яны людзі, здольныя спачуваць чужому гору і ўсведамляюць неабходнасць захавання памяці пра кожнага, нават чужога для сябе чалавека, які несправядліва асуджаны.

І я падумаў, што калі б ва ўмовах той ізаляцыі, у якой знаходзяцца многія палітзняволеныя, яны ведалі, што пра іх памятаюць нават чужыя людзі, гэта вельмі дапамагала б зняць псіхалагічны ціск. Паверце, адно з самых пакутлівых катаванняў — катаванне забыццём. Таму просьба да ўсіх, хто можа данесці асуджаным гэтую маленькую гісторыю — зрабіце гэта. Зняволеным гэта вельмі патрэбна»,

— адзначыў ён.

Таксама Бабарыка падзяліўся планамі выступіць у гэтай царкве з прамовай:

«Сёння (у чацвер) я быў у гэтай царкве і сустрэўся з гэтымі неверагоднымі людзьмі. На фота — адзін з іх. І мы дамовіліся, што я паспрабую зрабіць так, каб мая першая прамова на нямецкай мове, якую я змагу прачытаць (нават не сказаць), адбылася ў гэтай царкве. А ён выказаў жаданне пабываць у Беларусі і правесці апошнюю малітву за апошняга палітзняволенага на нашай радзіме (на жаль, не на нашай роднай мове). Вельмі хочацца, каб гэта не затрымалася і здарылася ўжо ў гэтым годзе.

А падарыла мне гэты цудоўны вечар і гісторыю выдатная жанчына Іна, адна з тых, хто складае сэрца гэтай групы і шчодра дзеліцца сваёй дабрынёй і дапамогай з беларусамі (і не толькі) у Германіі».

Раней мы ўжо распавядалі пра ініцыятыву нямецкіх пратэстантаў. Беларускіх палітвязняў згадваюць і на нядзельных набажэнствах. Напрыклад, 14 траўня 2023 года малітву за Беларусь зачытала Іна Румянцава, сустаршыня аб’яднання «Razam».

Фота: Віктар Бабарыка і Хансюрг Шослер, палітвязень часоў ГДР. Фота з фэйсбука Віктара Бабарыкі

Выставу арганізавалі «Хрысціянская Візія», Евангелічная царква ў Германіі (EKD) і праект Kirchen helfen Kirchen. EKD ужо працяглы час сістэмна працуе з тэмай беларускіх палітвязняў: праект Solidaritätx100 быў запушчаны яшчэ ў 2020 годзе. Гэта таксама не першае мерапрыемства EKD з партрэтамі Ксішы Ангелавай.

Падчас адкрыцця адбыўся перформанс «Беларускія палітвязні гавораць» (аўтарка — Наталля Гарковіч). Перформанс прайшоў па-нямецку: госці чыталі ўрыўкі з лістоў беларускіх палітвязняў. Таксама прагучаў верш Дзмітрыя Строцава.

Каардынатарка «Хрысціянскай Візіі» Наталля Васілевіч распавяла пра гісторыю і дзейнасць ініцыятывы. Па-нямецку выступіла і сама мастачка Ксіша Ангелава, якая прадставіла праект «Беларускі мартыралог» і падкрэсліла, што ён ажыццяўляецца ў партнёрстве з «Хрысціянскай Візіяй».

Выстава будзе працаваць да 12 лютага 2026 года (Берлін, Caroline-Michaelis-Str. 1; Пн–Пт 8:00–18:00, уваход вольны).

Выставку организуют Христианская Визия, Евангелическая церковь в Германии (EKD) и проект Kirchen helfen Kirchen. Место проведения — центральный офис организации Brot für die Welt.

Берлин, Caroline-Michaelis-Str. 1 (S Nordbahnhof / U Naturkundemuseum)
14 января – 12 февраля 2026
Пн–Пт 8:00–18:00
Вход свободный
Открытие и встреча: 14 января 2026 (среда), 16:30

Рыма-каталіцкі Касцёл на Беларусі вітае пазітыўныя тэндэнцыі дзяржавы ў міжнародным парадку, аднаўленне дыялогу паміж Рэспублікай Беларусь і ЗША, а таксама ўзмацненне кантактаў з Ватыканам,

— гаворыцца у паведамленні.

У першую чаргу словы падзякі выказваюцца Прэфекту Дыкастэрыі па справах Усходніх Касцёлаў кардыналу Клаўдыё Гуджэроцці.

Яго візіт надаў пазітыўны імпульс для далейшых кантактаў, важным вынікам якіх стала рашэнне Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь у знак міласэрнасці і павагі да Папы Рымскага памілаваць і вызваліць каталіцкіх святароў, якія адбывалі пакаранне ў месцах зняволення.

Таксама ККББ сцвярджае, што непасрэдны ўдзел у працэсе прымалі Прэфект Дыкастэрыі па справах Усходніх Касцёлаў кардынал Клаўдыё Гуджэроцці, Апостальскі нунцый у Рэспубліцы Беларусь Іньяцыё Чэффаліа і старшыня Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў Беларусі арцыбіскуп Іосіф Станеўскі.

У сувязі з вызваленнем айца Анджэя Юхневіча OMI ёсць цікавая акалічнасць. Хаця ён быў затрыманы па палітычных нагодах, асудзілі яго не паводле палітычных артыкулаў, а па артыкулах, звязаных са злачынствамі супраць сексуальнай недатыкальнасці непаўналетніх. Але, як піша БелТА, абодвух святароў памілавалі як тых, хто здзейсніў цяжкія злачынствы супраць дзяржавы. Гэта пацвярджае выснову, што непалітычныя абвінавачанні супраць айца Анджэя Юхневіча OMI былі сфабрыкаваныя.

UPD. Ксяндзы Акалатовіч і Юхневіч ужо ў Ватыкане. У Святым Пасадзе ўжо запланаваны шэраг сустрэч з вызваленымі святарамі. “Калі святары змогуць вярнуцца ў Беларусь і што іх чакае далей – вернікам пакуль невядома”, – перадае katolik.life.